بررسی تراز آب، برای شناخت چرخه ی آب شناسی بسیار مهم است، و تهیه و تدوین نقشه ی تراز آب در حوزه های آبخیز، نیاز به حجم زیادی از داده های مکانی و پردازش آن ها دارد. پس، بهره مندی از فن آوری های نوین و مدل ها اجتناب ناپذیر است. در این پژوهش از مدل SWAT، که مدلی مفهومی و نیمه توزیعی است، برای شبیه سازی تراز آب حوزه ی آبخیز اهرچای، شهرستان اهر، استان آذربایجان شرقی استفاده شد. کارآیی این مدل نیز در شبیه سازی آب شناسی این منطقه ارزیابی شد. براساس داده های هواشناسی، در دوره ی 1979-2010، اندازه ی بارندگی و تبخیر-تعرق به ترتیب 559/8 و 299/1 میلی متر به دست آمد. برای مرحله ی واسنجی مدل سال های 1982 تا 2002 و برای اعتبارسنجی آن سال های 2003 تا 2010 منظور شد. تنظیم (کالیبراسیون) و اعتبارسنجی با نرم افزار SWAT CUP و الگوریتم PSO انجام شد. ضریب نش -ساتکلیف در مرحله ی واسنجی برای متغیرهای آب دهی جریان 0/39 و در مرحله ی اعتبارسنجی 6/7-به دست آمد. نتایج نشان داد که این مدل در شبیه سازی آب دهی جریان کارآیی زیادی ندارد. نابسندگی اطلاعات موردنیاز و متفاوت بودن داده های دوره های واسنجی و اعتبارسنجی از عوامل تأثیرگذار بر کاهش ضریب های کارآیی مدل بود.

«وقت» در نزد عرفای مسلمان، معنا، مفهوم، تعابیر و ویژگی های خاصی دارد. ویژگی هایی که متناظر بر«فنای ناسوتی و ظهور لاهوتی» عارف است. در این وقت یا «لحظه حال» است که واقعه های روحانی و شهود حقایق باطنی به وقوع می پیوندد. حالی که مابین گذشته و آینده و در عین حال جامع هر دو است. بر این اساس «وقت» صوفی در «آن» و آناتی می گذرد که بعد و امتداد زمانی ندارد و لذا، در مکانی رخ می دهد که به آن اشاره نمی توان کرد؟ بدینسان، «وقت صوفی» به منزله حضور و «بودن» در مکان و زمانی دیگر است که از قواعد زمان و مکان محسوس مبراست و ویژگی ها و مختصات وجودی خاص خود را دارد.هدف اصلی این مقاله در وهله نخست، جستجو و بررسی چیستی وجوه مفهومی، کیفی، ماهیت و هستی شناختی«وقت صوفی» و به طور اخص چگونگی این وقت، ویژگی ها و شاخصه های زمانی – مکانی مطرح درآن است. ویژگی هایی که در نهایت زمان و مکان دیگری (لحظه حال - عالم ملکوت) را در عرصه اندیشه و خیال می گستراند. به طوری که جمع اضداد، «همزمانی» گذشته، حال و آینده و... از وجوه و شاخصه های آن است که در کلیه ابعاد وجودی عارف تسری دارد.در این راستا با توجه به نوع مساله، بررسی پیشینه تحقیق و خلاء در اطلاعات موجود، با استناد بر آرا، اندیشه ها و توصیف های صوفیه و با هدف گشایشی به سوی معناهای نهفته در عرفان و فرهنگ غنی ایرانی - اسلامی، در بخش اول از روش توصیفی – تبیینی و سپس در بخش دوم از روش توصیفی - تحلیلی بهره گرفته شده است.

تصوف، جریانی اسلامی است که در میان اکثریت اهل سنت آغاز شد و فراز و نشیب های فراوانی را پشت سر گذاشت. صوفیان ایران، که در اواخر دوران صفویه منزوی شده بودند، کوشیدند با «تجدید عهد با گذشته» به حیات کم رمق خود جانی دوباره ببخشند. از پیشروان این نهضت، نورعلی شاه اصفهانی (متوفای 1212 ه. ق. ) بود که با عنوان «شیخ المشایخ» سلسله نعمت اللهیه، شاگردانی در دامان خود پرورانید. از آنجا که گزارش ها و قضاوت های تاریخی درباره او بسیار متفاوت بلکه متناقض است، بازخوانی شخصیت دینی او، آثار، شاگردان و اندیشه هایش در منابع صوفیه و غیرصوفیه ضرورتی انکارناپذیر است. زیرا از یک سو مخالفان او، از فقهای دوران اند و از سوی دیگر، رویارویی با همه یا بخشی از داشته های دینی و معنوی او بسیار دشوار است. بنابراین، در این پژوهش می کوشیم با مطالعه کتاب خانه ای، زندگی، آثار، شاگردان، مریدان و باورهای نورعلی شاه اصفهانی را توصیف و تحلیل کنیم و با بازخوانی تاریخ به شناخت دقیق تری از او دست یابیم. از همین رو، با دوری از بحث و نزاع، تاریخ و عقاید وی را در منابع صوفیه و غیرصوفیه بررسی می کنیم و نشان می دهیم بر پایه گزارش های تاریخی و محتوای آثار او و شاگردانش، این قضاوت ها بیشتر بر پایه غلبه پیش داوری ها بوده و به افراط و تفریط انجامیده است.

زمینه و هدف: اشعار حافظ شهرتی جهانی در بین محققان و شاعران دارد و بسیاری از پژوهشگران را شیفته خود کرده است. گرترود بل، سیاح و خاورشناس نیز یکی از این شیفتگان است. بل، پس از آشنایی کوتاهی با زبان و ادبیات فارسی، شیفته فرهنگ و زبان فارسی شد و ارتباطی عمیق و ناگسستنی با خواجه شیراز پیدا کرد و از این رهگذر به ترجمه چهل و دو غزل و یک رباعی از حافظ روی آورد. بل معتقد بود، کلام و اندیشه حافظ برای خوانندگان غربی، بهره معنایی متفاوتی با آنچه خوانندگان شرقی از آن دریافت میکنند، دارد و اخلاقیات روزگار حافظ با نظام اخلاقی دوران ما تفاوت دارد و اینکه آداب و سلوک شرق قرابت چندانی با غرب ندارد و دیگر اینکه انعکاس و آینگی هر باور و عقیده ای از دیوان حافظ، به خوانش خوانندگان بستگی دارد و احتمالاً هر خواننده به نتیجه متفاوتی دست مییابد. از آنجایی که گرترود بل در تعلیقات و شرح خویش از شعر حافظ، گهگاه به سخنان ضدونقیض میپردازد و در مواردی موضع خویش را در خصوص برداشت صوفیانه یا غیر صوفیانه از غزلیات حافظ مشخص نمیکند، از این روی، در این پژوهش بر آن شدیم تا طبق الگوی هفت فن ترجمه آندره لفور، به بررسی این موضوع بپردازیم. روشها: این پژوهش به شیوه توصیفی – تحلیلی انجام شده است. نگارندگان سعی داشته اند با الگوی لفور، 15 غزل را از خوانش صوفیانه و غیر صوفیانه از ترجمه بل به شیوه تحلیل محتوا و به روش کتابخانه ای، مورد بررسی قرار دهند که با موضوع پژوهش، ارتباط بیشتری داشته و برای هدف این مقاله، مناسب تر بوده اند. یافته ها: در ترجمه این غزل، تعداد ابیات افزایش یافته و گویی مترجم در تلاش برای توضیح و تفهیم بهتر موضوع بوده است. برخی از ابیات در ترجمه جابجا شده اند. نتیجه گیری: برداشت بل از غزلیات و خوانش در ترجمه اشعار حافظ، بیشتر خوانشی غیر صوفیانه بوده و تلاشی برای عرفانی و صوفیانه نشان دادن اندیشه ی حافظ ندارد؛ . او همان معنای ظاهری را میپسندید و از آن حظ وافر میبرد. در این 15 غزل مورد بررسی، بل در ترجمه 6 غزل، برداشتی صوفیانه داشته و در 9 ترجمه، برداشت او از سخن حافظ غیر صوفیانه بوده است. خوانش بل از حافظ و غزلیاتش، طبق گفته خودش، صوفیانه نیست و او را به عنوان یک معلم دینی معرفی نمیکند.

یکی از روش های متداول در شبیه سازی سیلاب، استفاده از مدل های بارش– رواناب است. همچنین، واسنجی پارامترهای مدل های بارش-رواناب از جمله مسائل مهم و چالش انگیز در شبیه سازی سیلاب است. با توجه به رفتار تصادفی و غیرقطعی پارامترهای مدل های بارش-رواناب، استفاده از روش های بهینه یابی قطعی واسنجی همواره نتایج صحیحی را ارائه نمی دهد. از این رو در این تحقیق سعی شده است، با استفاده یک رویکرد غیرقطعی و استفاده از الگوریتم SUFI، محدوده بهینه ای از پارامترهای مدل بارش-رواناب HEC-1 ارائه شود. با بررسی نتایج واسنجی و مقایسه هیدروگراف های مشاهداتی (سه واقعه) با بهترین هیدروگراف های تولیدی، مشخص شد که ضریب تعیین در هر سه واقعه بیش از 0. 85 است. همچنین، متوسط اختلاف بین مقادیر دبی مشاهداتی و تولیدی کمتر از حدود پنج درصد است. همچنین، در مرحله صحت سنجی نیز نتایج نشان داد که ضریب همبستگی در حدود 0. 98 است. همچنین، متوسط اختلاف بین مقادیر دبی مشاهداتی و تولیدی حدود 11 درصد است. بنابراین الگوریتم SUFI جهت واسنجی غیرقطعی مدل HEC-1 دقت مناسبی نشان داد.

شبیه سازی ریاضی سیستم منابع آب زیرزمینی یکی از ابزار های ضروری در مدیریت این منابع ارزشمند به حساب می آید و کالیبراسیون این مدل های شبیه ساز یکی از مراحل وقت گیر و پیچیده در این فرآیند است. کالیبراسیون خودکار که در سال های اخیر توسط محققان با الگوریتم های مختلفی توسعه داده شده است، یکی از روش های موثر در غلبه بر این مشکلات محاسباتی است. از طرف دیگر، کمبود داده های صحرایی از لحاظ زمانی و مکانی و پیچیدگی های هیدرولوژیکی و هیدروژیولوژیکی، عدم قطعیت های زیادی را به نتایج کالیبراسیون وارد می کند. الگوریتم SUFI-II یک روش کالیبراسیون خودکار مبتنی بر عدم قطعیت است که توانایی کالیبراسیون و تحلیل عدم قطعیت مدل های شبیه سازی عددی را دارد. در این مقاله، برای اولین بار، از این الگوریتم برای کالیبراسیون و تحلیل عدم قطعیت پارامترهای هیدرودینامیکی (هدایت هیدرولیکی و آبدهی ویژه) مدل MODFLOW استفاده شده است. نتایج اجرای مدل برای آب های زیرزمینی دشت اردبیل (شمال غربی ایران)، نشان دهنده قرار گرفتن به طور متوسط 62 درصد مقادیر مشاهداتی سطح ایستایی در محدوده بازه اطمینان 95 درصد است. درنهایت، با رویکرد پیشنهادی، مناسب ترین مقدار برای بازه پارامتر های هدایت هیدرولیکی و آبدهی ویژه تعیین شده است. همچنین کالیبراسیون مدل شبیه سازی آب زیرزمینی با استفاده از PEST نیز صورت گرفته است. مطابق نتایج، مقدار مجذور میانگین مربعات خطا (RMSE) در این حالت (37/3= RMSE) بیشتر از مقدار به دست آمده از روش SUFI-II (86/1 =RMSE) است که نشان دهنده ی عملکرد بهتر الگوریتم SUFI-II نسبت به مدل PEST است.

براق بابا یا براق رومی از صوفیان فرقه مولویه در نیمه دوم قرن هفتم هجری در شهر توقات (بین قونیه و سیواس) زاده شد و پس از شاگردی در محضر مرشدی به نام ساری سلتوق، از مشایخ سلسله بابایی شد و لقب «براق» یافت. این گروه که گویا از زیر شاخه های مولویه به ویژه طریقتهای قلندری آن بوده است، تا مدتها در آذربایجان و آناطولی فعالیت داشته است. براق بابا به دلیل فعالیتهای سیاسی در روزگار ایلخانان و تلاش فراوان در انتشار اسلام، شخصیتی حائز اهمیت دارد؛ از این گذشته، اهمیت درویشان منسوب به او که «حیدری» نیز نامیده می شوند، به شخصیت براق بابا از نظر تاریخ قلندریه آناطولی اهمیتی فراوان بخشیده است؛ بدین سان، در مقاله پیش رو، کوشش شده است با استناد به منابع موجود، این صوفی ناشناخته معرفی و بازشناسی شود. سرگذشت، رویه ها و عادتها و وجه تسمیه براق بابا و نیز مرور منابعی که از او در آنها یاد شده است، بررسی کارها اقدامات و ماموریتهای سیاسی او، شناساندن شریعت و طریقت او و آثار به جای مانده اش، بخشهای این مقاله را تشکیل می دهد.

این جُستار می کوشد الگویی ارائه دهد تا خوانندۀ متن های صوفیانه بتواند سه گونه معرفت را در میراث مکتوب تصوف از هم بازشناسد و نسبت اصل با فرع و متن با حاشیه را در معارف مکتوب صوفیان دریابد. برای این منظور تجربۀ عرفانی (کشف و شهود) عارف را به مثابه کانون اصیل شناخت و منبع ادراک امر متعالی در کانون بحث گذاشته و آن را معیار عارفانگی سخن قرار داده و عیار عرفانیّت را بر اساس نسبت گزاره های صوفیانه با این کانون شناخت می سنجد و بر پایۀ این معیار، مجموعۀ سخنان صوفیانه را در سه گونه رده بندی می کند: سخن تجربی، سخن نظری و سخن سازمانی. مقاله در ادامه نقشهای زبان و استعاره را در هریک از این سه نوع سخن می کاود و نشان می دهد که نقشهای اکتشافی، شخصی و هنری زبان در سخن تجربی بیش از دو گونۀ دیگر سخن نمود دارد و عارفانگی (عرفانیت) سخن در ساحت خلاقه و ابداعی زبان پدیدار می شود.

مفهوم آرزو، از بنیادی ترین مفاهیم فرهنگ و ادب صوفیانه و از پربسامدترین مضامین و نقش مایه های قصه های فارسی است. گونه شناسی این نقش مایه و نیز، تبیین اهداف، مصادیق و کارکردهای آن، با تاکید بر متون صوفیانه، هدف نوشتار حاضر است.این بررسی، نشان می دهد که:اولا، هر چند آرزوهای صوفیانه، مراتب و مصادیق عالی و حقیر دارد، بیش ترینه آرزوهای صوفیان، از سنخ مقولات مادی ناچیز و در ردیف هوس هاست.ثانیا، از آن جا که آرزو داشتن در نظر اهل تصوف، ایستادن در برابر مشیت الهی و زیرپا نهادن تعالیم مشایخ قلمداد می شود، امری نکوهیده است.ثالثا، در اغلب موارد، آرزوها به ویژه آرزوهای مادی، محقق نمی شوند و در صورت تحقق، پیشمانی و یا مجازات در پی دارند.رابعا، آرزو در دو کتاب مصیبت نامه و منطق الطیر، سویه ای مثبت دارد، چرا که صاحبان آرزو (سالک/ مرغان)، به مرتبه نفی کامل وجود خویش و فنا در حق رسیده اند، پس آرزویشان (وصال حق/ رسیدن به سیمرغ) محقق می گردد.خامسا، آرزو در داستان های صوفیانه، عموما چهار کارکرد دارد: عنصر آغازگر داستان؛ عنصر داستان ساز؛ عنصر مکمل داستان؛ و عنصر پایان بخش.

سیمای امام علی (ع) در تالیفات صوفیه بازتاب یافته است و بر این اساس می توان متون تصوف را جزو منابع شناخت حضرت به شمار آورد. در این مقاله با تاکید بر چهار عامل تاثیرگذار در ذهنیت صوفیه نسبت به امام علی (ع)، کوشش شده است تا تصویر ایشان از حضرت بررسی شود. این چهار عامل عبارتند از: الف- اوصاف شخصی امام علی (ع) در روایات و احادیث مورد استفاده صوفیه که اغلب ماخوذ از منابع سنی هستند. ب- نسبت امام علی(ع) با خلفا. ج- کرامات منقول از حضرت در متون عرفانی. د- تصویر امام علی (ع) در خواب ها و رویاهای صوفیه. مطالب فوق بر اساس ماثورات امام در متون متصوفه تا قرن پنجم قمری بررسی شده است. قابل ذکر است که در جمع بندی این مباحث می توان دریافت که درک صوفیان از مقام حضرت تا اندازه زیادی به تصورات شیعی از امام علی (ع) نزدیک بوده و بر این مبنا، می توان بر تقریب هر چه بیشتر میان تصوف و تشیع تاکید کرد.